Կարեն Անտաշյան

Երեկ, մեր սովոր ընեկերական լռվելավայրումչգիտեմ որտեղից հայտնված մի բարեկիրթ հայկամ ավելի շուտ՝ամերիկայում տասնքանի տարի տեղայնանալուց հետոհայրենիք ակտուալիզացիայի վերադարձածմի սպիտամաշկ և բարեկիրթ, մտավորական հայ մարդ,մեր հառաչանքների ու պոշլի անեկդոտների միջակայքումանվերջ հարմարացնում ու կրկնում…

Սելֆի, սելֆի, սելֆի, սելֆի։մատներս վայելում են առավոտն ու մոկկան։ազդրերս՝ մոխիտոյով, ծովե լազուրի հետ։աչքերս՝ պչրահուն, ասես միակիս գտած լինեմ։ես՝ իբր միամիտ շրջվեցիծանոթ ոտնաձայնից այնպես,որ համ դեմքս երևա, համ էլ տուտուզիկիս կորը։ես՝ լիֆտի հայելում՝…

Մի անգամ DJ Այծեմնիկը,աշուղ Snake-ն ու պացիֆիստ Նժդեհըորոշում են գնալ Մեծ Հայք seafood-նոց՝էլեկտրոնային դուդուկ լսելուև հորած տոֆու ուտելու,բայց ճանապարհին փոշմանում ենու մտնում Eros ընտանեկան բար-սաունա՝դամբուլի կոմբուչաև կոնյակով մոխիտո ֆռթցնելու,էն էլ պարզվում է…

աստված նայում է վերևիցռանդոմ զումերով –ոնց գլուխ պահող մաքսավորըհուրգադայի աէրոպոռտում,որտեղի՞ց իմանա,որ հենց հիմատխուր եմհենց հիմա,կրում եմ սրտիս մեջարգելված մի խութ,մինչ նա դիտարկում էընդհանուր առմամբ.չէ դե, ընդհանուր առմամբ՝լավ եմ:

Հանգստավայրային մեկուսարանումկատաղորեն ու աներկբա հանգստացողգերմանացիներին նայելովքամահրանքով մտածում էի,որ վսյոտակիօրացույցային արձակուրդըստեղծված է աշխատավոր դասի համար,իսկ բուրժուազիան պետք է գտնվիպերմենենտ արձակուրդի մեջ։ Հետո վայֆայը միացավ նորիցու ես կատաղորեն սկսեցի աշխատելհերթական վառվող թասքիս վրա։

Երբ էնքան սոված ես,որ էլ իմաստ չունի ուտելը,կամ տխուր ես այնքան, որ իրոք,անհամություն է ժպիտն իսկ հերթապահ,երբ փշրված ես այնպես, որ անտեղի ենզուր են, փորձերը հավաքվելու նորից,ու կորած, մոլորված ես այնպես,որ անտեղի,…

Արեգակը ինչ-որ գիրք ա կարդում նախամարդկանց մասին:— Պապ էս գրքում լիքը տառասխալ կա:— Ինչն են սխալ գրել ապեր:— Չգիտեմ խի սաղ բնականները գրած ա բանական: