Դոնն է, Վոլգան թե՝ եսիմ. խուրջինը՝ ուսներիս,Կրծքներումս հա մի ցավ, լոմած մի քարանձավ․Քանի մղոն դեռ սենց – կարճ թռիչքով սկսվեց,Երկար, լոկշոտ ժամեր, թափքում բան ու մաներ,Կպցնելու ենք անխտիր, տեղաշորներս դյուրակիր է,Աշուղներս երկու…
Դզոն ձմերուկին
Մի ամբողջ դանդալոշ տարի է գլորվելմինչև այս երանավետ արտըարևից սառն արյուն քամի։ Ոնց ասեմ, որպես սեռահասուն ծնված տզրուկես մատաղ աներկբա ծիծիկապատ քո լանջերին՝հուլիոս օգոստոս։ Ոնց ասեմ, ես մեռնում եմ քեզ համար – ձմերուկ,անհիմն էնտուզիազմով…
Ցավացող միսը
Ով է հիշում, էն երբ էր, որ առաջին անգամ մի միաբջիջ կենդանի, որ մինչ այդ սովորել էր կիսվելով բազմանալ, երբ արև կար ու հանքանյութերից սնունդ, հանկարծ համփ արեց իր նմանին, կամ մի…
Խոպանչին հարավից
Ուրեմն մի քանի ամիս առաջ մեր տուրիստական խմբերից մեկի հետ Հայաստանի հարավում սենց մի խոխմա դեպք ա եղել։ Տուրի ընթացքում, սովորականի պես խումբը ճաշի դադար է անում մարզային հյուրատուն-ռեստորաններից մեկում, մեկ էլ…
Այնկողմնայինի կանխազգացումը
Խոսելը իրականությունը տանելի դարձնելու մի ձև է, հասկացած և հասկացված լինելու պատրանքը, իրականության նեղական արտածումը, որ միշտ նորերին հների կողմից կրթեցվում է իբրև իրականության հիմնարար աղյուսիկների ամբողջություն և երբեք կասկածի առնվելու առիթ…
Առավոտ լուսո
Երկիրն էսօր առավոտ դոշերն արևին ա տվել –Էս պարզ բանը հասկանալու համար մարդ են վառել խարույկի վրա երբևէքո դինջ նախնիներից հեռու մի տեղ,ծտերն անուշ գլխահան են անում իրենց ճռվողյունով,որ համեղ որդերով լցվելու անհամբերությունն…
Ուրիշ տեքստի ժամանակը
Կարծում եմ ժամանակն է, որ թավշյա թմբիրում տարին բոլոր ննջացող արվեստն ի վերջո զարթնի Հայաստանում, քանի որ արդեն իսկ հնարավոր է և անհրաժեշտ այլ խոսույթի արտադրությունը, թե չէ մեր մտքերում և լեզուներին…
«Ապրումակցում & Co» բարբըրշոփ
Էս պատմությունը լավ վարսավիրի մասին չի, քանի որ բոլոր լավ, պռադվինուտի վարսավիրները հիմա իրենց անվանում են բարբըր, վարսավիրանոցներն էլ` բարբըր շոփ։ Հանուն անկեղծության պետք է ասեմ, որ երբեք իրեն բարբըր համարող վարսավիրի…
Ռուզվելտի դաչան
Ում տունը որ փնտրում էինք, անունը Ռուզվելտ էր, հեռախոսով բացատրեց իր տան տեղը, հետո գյուղ հասնելուն պես հեռախոսն անհասանելի դարձավ, մենք էլ ասինք լավ, եկել-եկել ենք՝ գտնենք Ռուզվելտի դաչան։ Գյուղը խճճված էր…
Չատով հարցազրույց Օֆելիային և Սվետկային
Ինչո՞ւ որոշեցիք գրող դառնալ։ Ես չեմ հավատում ասնագիտական նախախնամությանը, որ ինչ-որ մեկը ծնվում է մեծ ալտահար, միջակ վարորդ, կամ ինքնակոչ պայծառատես դառնալու համար։ Ամեն ինչ որոշում են հանգամաքները, միջավայրը և պատահականությունների երկար…